آرشیو بخش »ترانه نامه «

به نام عشق

هر شب از شنیدن این ترانه یک حس خوبی پیدا می کنم. حسی که به ندرت تجربه اش کردم چون هیچی از متن ترانه نمی فهمم! ولی به صورت غریبی جذبش شدم.

برای همین جاذبه غریبش از گوگل کمک گرفتم و آهنگش را پیدا کردم. حالا بیش تر از یک ساعتی هست که دارم به این آهنگ غریب گوش می دم و یک آرامش خاصی به دل پرآشوبم داده.

وقتی بهش فکر می کنم به این حرف که می گن موسیقی فراتر از زبان و فرهنگ و ملیته و… می رسم.

  • درباره وبلاگ

    اسمم «بهاره» است ولی از آن جایی که ما آدم ها همیشه در حسرت نداشته هایمان هستیم، اسم این وبلاگ را «پاییزه» گذاشتم!

    «پاییزه» بیشتر حُکم یک دفتر خاطرات را دارد، هرچند که بعضی از مطالبش ناشی از تخیل نویسنده است.